يکشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۸ ,15 December 2019
{ADVERTISE_GENERAL_LOCATION_8_BLOCK}
 
0
Share/Save/Bookmark
۰
تاریخ انتشار : جمعه ۳۰ تير ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۱۴
گزارش/
وعده های بی سرانجام مسئولان در بحران کم آبی روستاهای چابهار ادامه دارد
 
مشکلات آب شرب چند سالی می شود که کشور را فرا گرفته در این میان روستاهای چابهار یکی از صدرنشینان کم آبی است بطوری که از 438 روستای شهرستان چابهار فقط 16 روستا آب سالم و بهداشتی بصورت شبانه روزی دارند.
به گزارش عصرهامون، به نقل از چهاربهاران، شهرستان چابهار علی رغم داشتن سدهای ذخیره ساز بزرگ آب هم چنان از مشکل چندین ساله بی ابی رنج می برد علاوه بر ضعف‌های طرح­‌های آبی در بخش کشاورزی، مشکل آب شرب روستایی در این شهرستان  همچنان باقی مانده، این مشکل به قدری حاد است که به گفته بخشی از مردم، مهاجرت اکثر مردم روستایی چابهار به علت کم آبی و عدم امکان کشاورزی است.
روستای دلگان ملافقیر در شهرستان چابهار در شرق این شهرستان و فاصله 75 کیلومتری آن، از روستاهای توابع بخش دشتیاری ودر ضلع شرقی شهر نگور مرکز بخش دشتیاری و فاصله 35 کیلومتری آن و قسمت غربی رودخانه باهوکلات که در فاصله دوکیلومتری آن قراردارد اهالی این روستا که نزدیک شصت خانوارمی باشند.
در گذشته این خانوارها در حاشیه رودخانه باهوکلات سکونت داشتند که حدود بیست سال قبل به دلیل مشکلاتی ازقبیل عدم دسترسی به امکاناتی مانند جادّه، مدرسه، آب آشامیدنی سالم، برق و...به مکان فعلی نقل مکان کردند این روستا درگذشته به دلیل قرارگرفتن در حاشیه رودخانه باهوکلات و وجود زمینهای حاصلخیز در اطراف آن در فصول بارانی سال به عنوان مکان مناسبی جهت کوچ دامداران وکشاورزان بسیار موردتوجّه بوده است.
 منبع تأمین آب مردم این روستا و همچنین روستاهای بخش منطقه دشتیاری، تلنگ و پلان که از بی آبی رنج می برند هوتک و چاله های آب است.
 در این روستاها مردم به سبب خشکسالی و کمبود آب آشامیدنی از گودالی که در زمان بارندگی از آب باران پر می شود و به آن هوتک می گویند استفاده می کنند.
ساخت هوتِگ در منطقه دشتیاری از زمان های بسیار قدیم آغاز شده است و گودال های حفر شده با اشکال هندسی دایره، مستطیل، مربع و به عمق بیش از پنج، 10، 20 و حتی بیشتر است که در زمینی با بافت ریزدانه (رسی و سیلتی) توسط بومیان منطقه چابهار احداث شده است و اطراف آن دیواره خاکی با ارتفاع حدود یک تا دو متر ایجاد می شود.
 مردم این روستاها حدود 5 کیلومتر در هوای گرم و گاهی پای پیاده و با چارپا برای تهیه آب آشامیدنی خودشان را به هوتک روستاها که وضعیت نه چندان مناسبی است تامین می کنند.
رئیس اداره منابع طبیعی شهرستان چابهار گفت: هوتگ اصطلاحی بسیار آشنا برای مردم جنوب شرق کشور بویژه مردم بلوچ منطقه دشتیاری چابهار است.
عبدالغنی رئیسی افزود: بومیان این منطقه قدمت هوتگ را به بیش از چند هزار سال قبل از اسلام یا قبل از حمله مغول می دانند که تا به امروز همچنان آب آشامیدنی و کشاورزی مردم منطقه را تامین می کند.
وی ادامه داد: حجم مخزن هوتگ معمولاً بین 10 تا 20 هزار مترمکعب بوده و تغذیه آن از طریق دروازه یا کانال آبرسان صرفا از سیلاب ها صورت می گیرد.
به گفته رئیس اداره منابع طبیعی شهرستان چابهار؛ از 438 روستای شهرستان چابهار فقط 16 روستا آب سالم و بهداشتی بصورت شبانه روزی دارند.
آب شرب بعضی از روستاها با تانکر آبرسانی می شود، متاسفانه این آب جوابگوی مردم نیست و آنها ناچارند از آب گندیده هوتک ها استفاده کنند. سرانه آب برای اهالی روستاهای بخش تلنگ برای هر نفر 15 لیتر است.
این شرایط در حالی تقریباً به قوت خود باقی مانده که بارها و بارها مردم جنوب استان درخواست حل این مشکل ابتدایی را داشته‌اند، اما دولت حتی موافق افزایش سهمیه 15 لیتری آب روستائیان هم نبوده است.
انتهای پیام/
 
Share/Save/Bookmark
کد مطلب : ۹۶۶۳۰


ارسال