دوشنبه ۵ فروردين ۱۳۹۸ ,25 March 2019
0
Share/Save/Bookmark
۰
طبق آمار رسمی کشوری شهر بندری چابهار یکی از شهرهایی است که بیشترین حاشیه نشینی را در اطراف خود جای داده است تا جایی که حاشیه نشینان چابهار ملقب به بزرگترین روستای ایران نیز هستند .
به گزارش عصرهامون به نقل از چهاربهاران، حاشیه نشینی عاملی کمرشکن برای بافتهای شهری است که علاوه بر تخطئه ظاهری شهرها، به شدت بر اقتصاد حاکم بر آن منطقه تاثیر منفی ميگذارد و البته موجب ایجاد فواصل فاحش معیشتی بین مردم آن منطقه میشود به طوریکه در برخی از آن شهرها از جمله شهر بندری چابهار گاهاً شاهد پدیده ای عجیب اما واقعی هستیم مبنی براینکه در فاصله کمتر از 500 متر عده ای در کاخ و خانه های مجلل زندگی کنند و عده ای در کوخ و کپر!

دراین گونه شهرها نقش مسؤلان و سرمایه داران و شرکتهای دولتی بزرگ در افزایش یا کاهش این حاشیه نشینی و فاصله طبقاتی ایجاد شده در این مناطق بسیار تعیین کننده است.

ذهنیت عموم مردم در خصوص حاشیه نشینی به زندگی در حاشیه شهر سو پیدا میکند در حال که سال هاست این شیوه از زندگی همسایه بسیاری از مناطق در قلب شهر چابهار است.

یکی از علل اصلی روی آوردن مردم به سمت حاشیه نشینی عدم توانایی مالی در تهیه مسکن مناسب در سطح شهر است، از این رو به اجبار در اطراف شهر و یا مکان هایی که کمترین هزینه را برایشان دارد انتخاب کرده و بدون هیچگونه امکانات اولیه شروع به زندگی می کنند.

تصرف اراضی، برق غیر قانونی، بهداشت نامناسب از جمله مواردی است که همواره با حاشیه نشینی همراه بوده و باعث نگرانی بیشتر جامعه و مسئولین شده است.

محلات و مناطق حاشیه نشینی مستعد ارتکاب جرم هستند، فقدان نظارت امنیتی کافی وجود تعداد زیادی افراد نیازمند و بیکار، سطح پایین سواد، وضعیت جغرافیایی بعضی مناطق همه باعث می شود مجرمین به راحتی در آنجا پناه گیرند و تا زمانی که این عوامل زمینه ساز وجود داشته باشد این مناطق بالقوه جرم خیز خواهند ماند.

چابهار در این سال ها مورد توجه بسیاری از کشورهای جهان قرار گرفته و با ورود صنایع بالا دستی و توسعه همه جانبه باید معظل حاشیه نشینی را سریع تر ساماندهی کرد.

شهرستان چابهار در حال حاضر هر روز با تصرف بیشتر اراضی  در حال افزایش است و این عقیده که باید مناطق حاشیه نشینی را تخریب کرد قابل دفاع نیست زیرا همین افراد یا ممکن است در محلات مختلف شهر پراکنده شوند که این خود نیز می تواند زمینه بروز مشکلات جدیدی باشد و یا مجددا به ساخت و ساز و سکونت در حاشیه دیگری از شهر اقدام کنند.

کارشناسان اجتماعی معتقدند: باید با ساماندهی حاشیه نشینی و فراهم کردن امکانات مورد نیاز حاشیه نشینان برای کم کردن فاصله و خلاء موجود بین آنها و شهرنشینان اقدام کرد و این امور که از لوازم و مقدمات پیشگیری و کاهش میزان جرایم در این مناطق است امکان پذیر نیست مگر با مشارکت و همکاری و همدلی تمامی دستگاه های دست اندرکار.

حاشیه نشینی در چابهار، مساله ای ملی و بین المللی
سرپرست فرمانداری چابهار با اشاره به بحث حاشیه نشینی این شهرستان گفت: چابهار یکی از شهر های مهم استان سیستان و بلوچستان است که 60 هزار نفر از جمعیت 320 هزار نفری شهرستان چابهار حاشیه نشین هستند.

رحمدل بامری با اشاره به این بحث که در زمان حاضر چابهار به مساله ای ملی و بین المللی تبدیل شده است افزود: این منطقه نه تنها در اقتصاد ملی نقشی موثر داشته، بلکه در استان سیستان و بلوچستان نقطه اتکاء مهم و اساسی مردم و روزنه اصلی امید به زندگی اقتصادی و اجتماعی و سیاسی شده است.

حاشیه‌نشینی چابهار نه تنها در کشور بلکه در جهان کم سابقه است
شهردار چابهار با اشاره به جمعیت حاشیه نشین در این شهرستان اظهار کرد: جمعیت حاشیه‌نشین در کانون‌های جمعیتی پراکنده در مجموع در محدوده‌ای هزار و دویست هکتاری زندگی می‌کنند که از نظر تراکم جمعیتی،سرعت رشد حاشیه‌نشینی و الگوی زیست حاشیه‌نشینی نه تنها در کشور بلکه در جهان کم سابقه است و از جمعیت 112 هزارنفری شهر چابهار، 56 هزار نفر در سکونتگاه‌های غیررسمی حاشیه شهرها زندگی می‌کنند.
یونس حقانی با اشاره به مشکلات ساماندهی حاشیه نشینی در این شهرستان بیان کرد: مشکلی که ما در ساماندهی حاشیه‌نشینی داریم، اراضی این مناطق است که همگی متعلق به سازمان ملی زمین و مسکن است و لازم است برای خدمات‌دهی به حاشیه‌نشینان این اراضی به شهرداری واگذار شود.
وی افزود: شهرداری چابهار اعلام کرده، اگر زمین‌ها به شهرداری واگذار شود، شهرداری با توجه ردیف‌هایی به ساماندهی حاشیه‌نشینی اختصاص‌یافته که شامل 30 درصد اعتبارات استانی و نهادهای درگیر در ستاد بازآفرینی است و همچنین پیگیری و عزم مستمر، ساماندهی را سرعت می‌دهد که متأسفانه عزم و اراده لازم برای ساماندهی حاشیه‌نشینان وجود ندارد.

 چابهار قصه پر غصه ای است
رییس شورای شهر چابهار با اشاره به اینکه عمده حاشیه نشینی در چابهار از سال 84 به بعد اتفاق افتاده است گفت: حاشیه نشینی در چابهار از سال 84 به بعد سرعت بیشتری گرفت و چابهار تنها بندر اقیانوسی کشور است که به لحاظ ظرفیت های شیلاتی، ترانزیتی، تجاری و گردشگری در جایگاه ویژه ای قرار دارد اما این، یک روی سکه است و روی دیگر سکه خیلی روشن نیست. شاید علت العلل حاشیه نشینی را من در این می دانم که نسبت صحیحی در مولفه های توسعه ملی و محلی وجود ندارد.

معین الدین سعیدی افزود: از یک طرف سرمایه گذاری شده و منطقه آزاد چابهار شکل گرفته و سازمان بنادر هم به این منطقه آمده است و فعالیت می کند. اینها جذابیت هایی برای جذب مخاطب استانی و غیر استانی است. از طرفی دیگر چون چابهار به لحاظ توسعه محلی در تمام زمینه های شاخص های انسانی در پایین ترین رتبه های کشوری است برخی از ساکنان نمی توانند از پس زندگی در شهر برآیند و در حاشیه شهر ساکن می شوند.

مردم این منطقه و علی الخصوص حاشیه نشینان درحالی همچنان امیدوار به شکوفایی عادلانه اقتصاد این بندر هستند که متاسفانه شاهدیم بندری که قرار بود با ایجاد اسکله های جدید و پرظرفیت به مرکز صادرات کالاهای داخلی به خارج از کشور تبدیل شود و زمینه اشتغال بومیان این شهرستان را فراهم نماید اما به تونل واردات کالاهای خارجی من جمله خودروهای لوکس و وسایل برقی مارک های مختلف جهان تبدیل شده است. البته به جای اینکه حداقل در ازای این واردات بی رویه ارزش افزوده ای برای کشور داشته باشد یا اینکه کالایی داخلی به کشورهای مبادله گر صادر نمايد شاهد آنیم که تنها به دروازه ای یکسویه تبدیل گشته و تنها بندر اقیانوسی کشورمان را به گلوگاهی جهت مبادلات اقتصادی برای کشورهای همسایه من جمله افغانستان تبدیل کرده است!

انتهای پیام/
 
Share/Save/Bookmark
کد مطلب : ۱۰۷۲۱۸


ارسال