يکشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ ,7 June 2020
0
Share/Save/Bookmark
۰
تاریخ انتشار : جمعه ۲۲ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۵۸
ایثاری ماندگار با اهدای زندگی؛
فرهنگ سازی، ایستگاه اول اهدای عضو/ ۹۰۰ بیمار دیالیزی سیستان و بلوچستان در انتظار پیوند کلیه هستند
 
رئیس دانشگاه علوم پزشکی زاهدان گفت:سالانه ۸۰ مورد مرگ مغزی قابل اهدا در سیستان و بلوچستان رخ می‌دهد که در همین بازه زمانی افزون‌بر ۱۰۰ نفر بیمار نیازمند به پیوند نیز جان خود را از دست می‌دهند.
به گزارش عصرهامون، شاید اکثر مردم ایران در رسانه ها به واژه مرگ مغزی و اهدای عضو برخورده باشند اما به واقع تنها عده اندکی هستند که به این مهم توجه کرده و یا نسبت به آن شناخت کافی دارند، به طور متوسط همه ساله چیزی در حدود ۵ تا ۸ هزار مرگ مغزی در کشور  رخ میدهد که از این تعداد یک سوم آنان می توانند اهداکنندگان خوبی برای اعضای خود باشند.

اما از این تعداد تنها خانواده کمی بیش از 900 نفر حاضر می شوند تا بیمارشان به جمع اهداکنندگان اعضا بپیوندد و اعضای دیگر بیماران مرگ مغزی به دلایل مختلف دفن می شود، درحالی که می‌توانستند، اثربخشی بسزائی در سلامت و ادامه حیات دیگر انسان‌ها داشته باشند.
 
فرهنگ اهدای عضو باید گسترش یابد
به عقیده متخصصان علم پزشكی مرگ مغزی هیچ درمانی ندارد و اینکه برخی ادعا دارند یک فرد پس از سالها مرگ مغزی بار دیگر هوشیار شده است تنها به اما می توان با اهدای اعضای بدن فردی كه دچار مرگ مغزی شده، به دیگر بیماران نیازمند عضو، زندگی دوباره بخشید.

تصمیم اهدای عضو، یك تصمیم بسیار حساس و مهم برای فرد اهدا كننده و یا خانواده اش است و بطورمعمول چالش های احساسی بسیاری در این مسیر وجود دارد كه می توان با فرهنگسازی و تبیین اهمیت این تصمیم كه زیباترین جلوه از ایثار و از خودگذشتگی است، بخش قابل توجهی از این چالش های احساسی را مدیریت كرد.

می توان با ترویج هر چه بیشتر فرهنگ اهدای عضو در جامعه و نهادینه سازی آن، دست بسیاری از واسطه گران در این بخش را كوتاه كرد و رنگ قشنگی به این تصمیم انسانی بخشید.

انجام پیوند اعضای مختلف در یک کشور نشان از توانایی های علمی و تکنولوژی بالای پزشکی آنجا دارد که خوشبختانه در کشورمان انواع پیوندها درسطح عالی در دانشگاههای علوم پزشکی انجام می شود.

افرادی که به هر علت دچار مرگ مغزی شده اند قسمتهای مختلفی از اعضا و جوارح و نسوج بدن آنها را می توان به بیماران نیازمند پیوند داد قبل از آنکه این اعضا از بین رفته و زیرخاک مدفون شوند.
 
اهدای عضو اهدای زندگی است
در همین رابطه یکی از با سابقه ترین اعضای انجمن اهدای عضو کشور در سیستان و بلوچستان در گفت و گو با خبرنگار ما، با اشاره به اینکه 16سال پیش فرم اهدای عضو پس از مرگ را پر کرده است، بیان کرد: تنها 8 سال داشتم که با دیدن فیلمی با موضوع اهدای عضو و صحبت های برادرم با اهدای عضو پس از مرگ آشنا شده و سپس فرم رضایت اهدای اعضا پس از مرگ را امضا کردم.

وی افزود: فرهنگ سازی مهمترین راه برای افزایش تعداد اهداکنندگان عضو است، به طور کلی باید مردم ما به این مرحله برسند که بتوانند از بعضی چیزها برای هدفی بزرگتر بگذرند.

حمیده پیران با اشاره به اینکه سینما و تلویزیون نقشی محوری در فرهنگ سازی برعهده دارد، گفت: متاسفانه ما فیلم ها و سریال های کمی با این موضوع داریم و با توجه به تاثیرگذاری این بخش بر افکار عمومی و احساسات مردم باید بیش از پیش به آن توجه شود.

وی ادامه داد: شاید در ابتدای امر برای هر شخصی سخت باشد که خانواده و عزیزانش را راضی به اهدای اعضا پس از مرگ کند اما باید گفت این کار غیرممکن نیست برای خود من  پر کردن فرم اهدای عضو با مخالفت شدید برخی از اعضای خانواده مواجه شد اما حمایت برادرم و صحبت های مداوم با دیگران موجب شد تا نه تنها ما دو نفر بلکه تمام اعضای خانواده راضی به پر کردن فرم رضایت اهدای عضو پس از مرگ شوند.

این کارشناس مسائل حقوقی با تاکید بر اینکه امضای فرم اهدای عضو به منزله وصیّت نامه رسمی است، اذعان کرد: امضای پنهانی فرم رضایت کافی نیست بلکه باید هر شخصی به دنبال روشنگری و کسب رضایت افراد بیشتری به این کار خیر باشد، به عنوان مثال من در این سال ها توانسته ام تمامی دوستان نزدیک، همکاران و تعدادی از اقوام را تشویق به این کار خیر کنم.

وی خاطرنشان کرد: از نگاه حقوقی هر شخصی میتواند وصیّت کند که پس از مرگ از اموال، دارایی ها و اعضای بدنش چه استفاده ای شود ولی از نگاه عاطفی باید خانواده کاملا در جریان چنین موضوعی باشند تا راحت تر با آن کنار بیاییند.

پیران با اشاره به اینکه اهدای عضو اهدای زندگی است، تصریح کرد: بی شک برای خانواده فردی که عزیزشان مرگ مغزی شده خیلی زیباتر است که با اهدای اعضای وی به دیگران زندگی ببخشند تا اینکه با دفن این اعضای سالم بیش از 8 بیمار نیازمند را از زندگی دوباره محروم کنند.
 
آمار پایینی اهدای عضو در سیستان و بلوچستان
چندی پیش دکتر قاسم میری علی آباد در نخستین همایش اهدای عضو سیستان و بلوچستان با بیان اینکه موضوع اهدای عضو باید در سیستان و بلوچستان فرهنگ‌سازی شود بیان کرد: با وجود این که سالانه در سیستان و بلوچستان بر اثر تصادفات و سکته مغزی 80 مورد مغز مرگ مغزی گزارش می‌شود اما این استان از لحاظ اهدای عضو از بیماران مرگ مغزی در رتبه های آخر نسبت به دیگر استان ها قرار دارد.

معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی زاهدان از بیماران کلیوی، قلبی و دیالیزی استان به عنوان بیمارانی که برای زندگی دوباره چشم انتظار اهدای عضو هستند نام برد و خاطرنشان کرد: مسائل فرهنگی و عدم باور مرگ مغزی از سوی خانواده ها به آمار پایین بودن اهدای عضو در سیستان و بلوچستان دامن زده است.

وی با بیان اینکه پیوند کلیه و قرنیه از سال‌ها پیش در استان انجام می‌شده است تصریح کرد: تاکنون بیش از 160 پیوند کلیه و 900 پیوند قرنیه در سیستان و بلوچستان انجام شده اما با توجه به اینکه برداشت عضو از فرد مرگ مغزی در بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی زاهدان از سال گذشته امکان پذیر شده در این مدت تنها سه مورد اهدای عضو در استان داشته ایم.

علی آباد گفت: انجمن اهدای عضو در سیستان و بلوچستان سال گذشته به همت خانواده مرحوم فاطمه اسماعیل زایی دانشجوی 24 ساله مقطع کارشناسی رشته معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان که به دلیل عارضه سکته قلبی دچار مرگ مغزی شده بود راه اندازی شده که این انجمن تاکنون بیش از 60 نفر عضو گرفته است.

معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان ادامه داد: با توجه به اینکه 800 بیمار دیالیزی در محدوده دانشگاه علوم پزشکی زاهدان از بیماری رنج می‌برند ضروری است همه اقشار جامعه این دانشگاه را در مسیر فرهنگ سازی جهت اهدای عضو افراد مرگ مغزی یاری کنند تا بیماران دیالیزی به کمک افراد مرگ مغزی بتوانند به زندگی بازگردند.
 
۹۰۰ بیمار دیالیزی سیستان و بلوچستان منتظر پیوند کلیه هستند
محمدهاشمی شهری نیز در گفت و گو با یکی از رسانه های محلی با اعلام آماری تکان دهنده از مرگ بیماران نیازمند به پیوند عضو در سیستان و بلوچستان، گفت: سالانه ۸۰ مورد مرگ مغزی قابل اهدا در سیستان و بلوچستان رخ می‌دهد که در همین بازه زمانی افزون‌بر ۱۰۰ نفر بیمار نیازمند به پیوند نیز جان خود را از دست می‌دهند.

وی افزود: تاکنون ۱۹۲ پیوند موفقیت آمیز کلیه در بیمارستان علی ابن ابیطالب(ع) زاهدان انجام شده که تنها ۶ مورد آن با اهدای عضو از بیماران مرگ مغزی بوده است.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی زاهدان گفت: مهمترین مانع برای پیوند کلیه به بیماران دیالیزی سیستان و بلوچستان عدم موافقت خانواده و اطرافیان بیماران مرگ مغزی به اهدای اعضا و ارگان‌های قابل استفاده متوفیان است.

وی ادامه داد: این درحالی است که هر فرد مرگ مغزی می‌تواند جان هشت بیمار را نجات دهد و امروزه اهدای کلیه از بیماران مبتلا به مرگ مغزی رایج‌ترین و پایدارترین روش درمان بیماران مبتلا به نارسایی کلیه محسوب می‌شود.

دکتر هاشمی شهری بر ترویج فرهنگ اهدای عضو تاکید کرد و افزود: به یک همت عمومی و فرهنگ سازی مناسب و گسترده نیاز داریم تا با آغاز نهضت پیوند عضو از بیماران مرگ مغزی، تحولی اساسی را در زندگی بیماران نیازمند به ارگان‌هایی مثل کلیه، قرنیه، قلب، کبد و ریه ایجاد کنیم.

وی بیان کرد: در سال‌های اخیر تلاش‌های بسیاری در زمینه ترویج فرهنگ اهدای عضو در سیستان و بلوچستان شده است.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی زاهدان بیان کرد: بیشتر انسان‌ها هم می‌دانند که با اهدای ارگان‌های حیاتی بیماران مرگ مغزی مانند کلیه، قلب، قرنیه، کبد و امثال آن، امکان ادامه زندگی و یا ارتقا کیفیت زندگی بیماران نیازمند به پیوند وجود دارد اما با این وجود می‌بینیم که همه روزه تعدادی از بیماران مرگ مغزی بدون اهدای عضو به خاک سپرده می‌شوند و همزمان تعداد دیگری از بیماران نیازمند به پیوند هم یا عمر خود را از دست می‌دهند و یا با مشقت و دشواری زندگی می‌کنند.

وی افزود: در واقع میان آگاهی‌های عمومی مردم از فواید و روش‌های پیوند عضو با میزان واقعی انجام این عمل خداپسندانه فاصله وجود دارد و این نشان می‌دهد که تصمیم به اهدای عضو به خصوص اهدای عضو بیمار مرگ مغزی، تصمیم مهم و بزرگی در زندگی محسوب می‌شود.

هاشمی بیان کرد: این تصمیم بزرگ اگرچه به احیا زندگی بیمار نیازمند و جاودانه شدن حیات معنوی بیمار مرگ مغزی منجر خواهد شد اما موانع عاطفی، فرهنگی و اجتماعی مانع از این شده است تا اطرافیان بیمار مرگ مغزی به راحتی این تصمیم بزرگ و سرنوشت ساز را اتخاذ کنند.

وی با اشاره به نقش رسانه در فرهنگ سازی اهدای عضو در سیستان و بلوچستان گفت: رسانه‌ها می‌توانند با معرفی واقعیت‌های مربوط به مرگ مغزی و تبیین این واقعیت که امکان برگشت حیات برای بیمار مرگ مغزی وجود ندارد به این بخش کمک کنند.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی زاهدان خاطر نشان کرد: همچنین می‌توان با استفاده از ظرفیت گروه‌های مرجع اجتماعی مانند علما، روحانیون، معتمدان، ریش سفیدان، دانشمندان، هنرمندان و غیره در مسیر فرهنگ سازی گام برداشت.
 
 
 انتهای پیام/
 
 
 
   
 
 
Share/Save/Bookmark
کد مطلب : ۱۱۸۳۱۱


ارسال