يکشنبه ۶ مهر ۱۳۹۹ ,27 September 2020
0
Share/Save/Bookmark
۰
درجریان سفر الکاظمی به تهران ظاهرا یکی از موضوعات مورد مذاکره تولید وفروش نفت ایران از میدانی مشترک با عراق بوده است به طوریکه سیاستی که در گذشته نیز اجرایی میشد دوباره در دستور کار قرار گرفت.
به گزارش عصرهامون به نقل از​ راه دانا؛ این روزها موضوع مذاکرات نفتی ایران و عراق در جریان سفر الکاظمی به تهران نقل محافل خبری شده است به طوریکه گمانه زنی ها پیرامون این موضوع به اوج خود رسیده است مسائلی مانند افزایش صادرات گاز به بغداد و بصره تا نحوه بازپرداخت وجوه؛ اما موضوعی دیگر در جریان این سفر مطرح شده است که مربوط به دوران مسئولان جدید عراق و ایران نیست بلکه این موضوع در سال های 90 و 91 نیز یک بار مطرح شد و مذاکرات جدی بین ایران و عراق نیز در این باره صورت گرفت.
حدود هزار و پانصد کیلومتر مرز خاکی و هشت میدان نفتی مشترک در طول این مسیر، بین ایران و عراق وجود دارد که به طور کلی حجم تولید عراق از این میادین بیشتر از ایران است که تنها در یکی دو مورد ایران توانسته  در سال‌های اخیر از عراق در تولید نفت این میادین پیشی گیرد ولی به دلیل تحریم های اعمال شده از سوی امریکا عملا تولید نفت از این میادین نیز به نسبت دیگر میادین نفتی ایران کاهش پیدا کرده است.
اما ایران از مجموع ۲۶ میدان نفتی و گازی مشترک، بیشترین تعداد را با عراق به اشتراک دارد که وجود تمام آنها در بخش خشکی به دلیل کم‌هزینه بودن توسعه آنها نسبت به میادین مشترک دریایی، اهمیت فزاینده‌ای به موقعیت آنها داده است. در میان این میادین مشترک، نام میدان نفتی آزادگان که با ۲/ ۳۳ میلیارد بشکه ذخایر درجا پس از سه میدان نفتی بزرگ ایران اهواز، گچساران، مارون بیشترین ذخایر درجا را به خود اختصاص داده؛ دیده می‌شود. این میدان در دشت آزادگان قرار دارد و از شمال با میدان نفتی مجنون در عراق مشترک است. دهلران، پایدارغرب، نفت شهر، یادآوران، اروند، آذر و سهراب اسامی سایر میدان‌های نفتی مشترک ایران با عراق است.
اگرچه بیماری فراگیر کرونا نیز در تولید نفت عراق تاثیر گذاشته است اما هم اکنون صادرات نفت عراق مورد تحریم آمریکا قرار نگرفته است بنابراین می توان سیاستی را که در گذشته قرار بود در دستور کار قرار گیرد یعنی «عراق به جای ایران هم از این میدان تولید کند» احیا شود و عملا عراق بعد از فروش نفت این میادین سهم ایران را پرداخت کند.
ظاهرا این موضوع به طور جدی در دستور کار دو طرف قرار دارد که می توان ابراز امیدواری کرد اگر این سیاست نفتی اجرایی شود و تعهدات رسمی در خصوص بازگشت پول نفت ایران از عراق اخذ شود قطعا حجم صادرات نفت خام ایران که این روزها به کمترین میزان خود در طول دوران  بعد از انقلاب رسیده است افزایش یابد.
موضوع دیگری نیز که به نظر می رسد می‌تواند به افزایش صادرات نفت ایران در ماه‌های اتی کمک کند تصویب معاهده همکاری 25 ساله بین ایران و چین است زیرا یکی از بندهای این معاهده خرید تضمیمی روزانه یک میلیون بشکه نفت از ایران با ارز یوآن است که می تواند شرایط ارزی کشور را متحول کند و به بازگشت نرخ ارز و تقویت پول ملی کمک شایانی داشته باشد.
اخیرا مرکز پزوهشهای مجلس گزارشی را از آینده تولید و صادرات نفت ایران تهیه و منتشر کرده است که نشان می‌دهد روزهای افزایش تولید نفت و صادرات 2.5 تا 3 میلیون بشکه ای نفت ایران دیگر تکرار نخواهد شد و رتبه ایران در میان اعضای اوپک به رتبه هفتم تقلیل پیدا خواهد کرد براین اساس ایران برای اینکه از رقابت در بازار نفت جهانی عقب نماند باید سیاست های دیگر را در پیش گیر که یکی از همین سیاست ها تولید نفت توسط شرکا و پرداخت حق السهم ایران است.
هرچند که این مسئله خام فروشی نفت محسوب می شود اما در عمل ایران می تواند از نفت تولیدی خود در میادین مستقل برای افزایش فراورش استفاده کند و به جای خام فروشی به سمت صادرات فراورده های نفتی گام بردارد.
حال باید دید مذاکرات نفتی انجام شده بین ایران و عراق چه زمانی به بار می نشیند و آیا در ماه های آینده شاهد افزایش صادرات نفت خام ایران از مسیر های کشور هایی همچون عراق خواهیم بود یا خیر؟
 
انتهای پیام/
 
Share/Save/Bookmark
کد مطلب : ۱۲۸۴۰۲


ارسال