نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » گزارش خبری » فرهنگ و هنر

تنها، سربزیر و سخت؛

این بار درختان جاذبه گردشگری در سیستان و بلوچستان می شوند/ جلوه های سبزرنگ بر بوم نقاشی آفریدگار

۱۴ آبان ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۰۹

درختان هر منطقه به عنوان جاذبه های طبیعی می توانند در توسعه گردشگری و جذب گردشگر اهمیت داشته باشند، در سیستان و بلوچستان هم برخی درختان کهنسال و منحصر به فرد هستند و می توانند نظر گردشگران را به خود جلب کنند.

به گزارش عصرهامون، سیستان و بلوچستان علاوه بر آثار باستانی و تمدن تاریخی جاذبه های بکر و ناشناخته فراوانی دارد، جلوه های طبیعی که می تواند گردشگران زیادی را به خود جلب کند.



سواحل جنوب سیستان و بلوچستان، کوه های مریخی چابهار، جنگل های حرا، نخلستان های بلوچستان، چاه نیمه ها و تالاب هامون سیستان جلوه های زیبای طبیعی در جنوب شرق ایران است.



در این میان درختان را هم می توان در فهرست جاذبه های گردشگری قرار داد، سیستان و بلوچستان درختان کهنسال و تنومندی دارد که در میان مردم استان مورد توجه واقع شده است.



از جمله می توان به انجیر معابد چابهار، سرو زربین سنگان و گز کهنسال بی بی دوست اشاره کرد، درختانی که در میان اهالی منطقه از قداست و جایگاه خاصی برخوردار هستند.

 






"مکرزن" درخت جنگل های بارانی در نوار ساحلی چابهار



محمدعلی ابراهیمی، رئیس گروه تبلیغات اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سیستان و بلوچستان این خصوص به خبرنگار ما بیان کرد: درختان هر منطقه به عنوان جاذبه های طبیعی می توانند در توسعه گردشگری و جذب گردشگر اهمیت داشته باشند.



وی ادامه داد: در سیستان و بلوچستان هم درختانی وجود دارد که شاید در دیگر نقاط کشور نمونه آن را نتوان دید، برخی از آن ها کهنسال و برخی نیز منحصر به فرد هستند.



رئیس گروه تبلیغات اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سیستان و بلوچستان بیان کرد: انجیر معابد یا به زبان محلی ها "کرگ" درختی بزرگ در سیستان و بلوچستان در نوار ساحلی چابهار است که به آن درخت مکرزن، لور و انجیر هندی نیز می گویند.



ابراهیمی تصریح کرد: این درخت یکی از بلندترین درختان جنگل های بارانی است که چرخه زندگی عجیبی دارد، بدین صورت که دانه های آن در درون فضله پرندگان بر روی درختان دیگر سقوط می کند و وقتی جوانه زدند، ریشه شان به سمت زمین فرستاده می شوند و در نتیجه شاخه های گیاه تنه درخت میزبان را در برگرفته و به تدریج آن درخت را خفه کرده و خود رشد می کند.



وی اضافه کرد: در این درخت شیره سفید رنگی جریان دارد و از زمره درختان تیره کائوچویی محسوب می شود، پوست آن صاف و خاکستری و برگ های آن بیضی شکل، ساده و درشت بوده و میوه های آن نارنجی رنگ و به درشتی فندق و همچنین قابل خوردن است.



به گفته این مقام مسئول، عموما اینگونه درختان دارای عمری بیش از 100 سال هستند و بیشتر آن ها در نزدیکی زیارتگاه روییده اند یا قبلا زیارتگاه بوده اند، این درخت در مناطق گرمسیری ایران رشد می کند و نمونه آن در روستاهای تیس،‌ کوپان، ماشی، لیپار و رمین دیده می شود و یکی از جاذبه های گردشگری چابهار و سیستان و بلوچستان به شمار می رود.








سرو زربین سنگان؛ ثبت شده در آثار ملی



رئیس گروه تبلیغات اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سیستان و بلوچستان عنوان کرد: سرو زربین سنگان درختی از گونه سرو است که در سیستان و بلوچستان در ۴۵ کیلومتری شهر خاش واقع شده و ارتفاع آن حدود ۳۰ متر و قطر تنه آن ۳ متر است.



ابراهیمی تصریح کرد: این سرو به عنوان یکی از آثار طبیعی ملی ایران ثبت شده ‌است و عمر آن را در حدود 2 هزار سال برآورد کرده‌اند، درختان سرو برای زرتشتیان مقدس بوده و بیشتر به دستِ موبدان کاشته می‌شدند.



وی عنوان کرد: به همین دلیل پس از اسلام، مردم منطقه برای اینکه این درخت را از بین نبرند از آن به نام درختِ میر عُمَر یاد می‌کردند و بعدها به نام سُل نامگذاری شد، در گذشته مردم از این درخت به عنوانِ زیارتگاه و مکانی برای طلبیدنِ مراد و خواسته‌های خود استفاده می‌کردند.






گز کهنسال بی بی دوست؛ درخت مقدس سیستانیان



این کارشناس مردم شناسی اظهار کرد: مقبره‌ای به نام "بی بی دوست" در شرق زابل، بخش مرکزی، دهستان بنجار و در ضلع جنوب شرقی محوطه‌ی باستانی متعلق به عصر اشکانیان روستای قاسم آباد، وجود دارد که تاریخ بنا و قدمت آن نامشخص است.



ابراهیمی گفت: یک درخت کهنسال گز در کنار مقبره چنان ریشه دارد که گویی مقبره را در بر گرفته و مردم برای این درخت هم احترام بسیار زیادی قائلند و کسی اجازه ندارد به آن آسیب برساند و یا شاخه ای از آن را جدا کند.



وی خاطرنشان کرد: عروس های منطقه هم به رسم موجود، روز سوم پس از ازدواج، برای دعا و درخواست خوشبختی در زندگی به زیارت این مکان می روند و اگه نذری داشته باشند ادا می کنند.



انتهای پیام/