سه شنبه ۳۱ فروردين ۱۴۰۰ ,20 April 2021
0
Share/Save/Bookmark
۰
تاریخ انتشار : دوشنبه ۸ دی ۱۳۹۹ ساعت ۱۳:۱۸
دو قاسم در یک قاب؛
شهیدی که سردار سلیمانی در لحظه های طاقت فرسای جنگ به او متوسل می شد+ عکس
 
حاج قاسم سلیمانی در وصف شهید میرحسینی می‌گوید: قاسم میرحسینی، بزرگ لشکر ۴۱ ثارالله بود که ‏واقعاً من امروز در هر مأموریتی جای خالی او را می‌بینم.‏
به گزارش عصرهامون، در ميان خيل عظيم شهدای سيستان وبلوچستان، سردار و سپهدار اين شهيدان حاج ‏قاسم ميرحسينی قائم مقام لشكر ‪ ۴۱‬‏‎ ‎ثارالله از ‏جايگاهی خاص برخوردار است، سرداری که به گفته بسیاری ‏از همرزمانش مدال هایش از جنس ترکش بود. ‏

سخنان خواندنی حاج قاسم سلیمانی درباره شهید میرحسینی
‏ ‏
حاج قاسم سلیمانی در وصف شهید میرحسینی می‌گوید: قاسم میرحسینی، بزرگ لشکر ۴۱ ثارالله بود که ‏واقعاً من امروز در هر مأموریتی جای خالی او را می‌بینم. شهید میرحسینی در بعد خودش در تمام صحنه ‏جنگ تک بود. در مورد شهید میرحسینی هرچه بگویم احساس می‌کنم اصلاً نمی‌توانم حق او را ادا کنم. ‏خیلی روح بزرگی داشت.‏
‏ ‏
یک مالک اشتر به‌تمام‌معنا بود، من نمی‌دانم مالک هم توی صحنه سخت محاصره جنگ مثل شهید ‏میرحسینی بوده یا نبوده؛ شهید میرحسینی فرمانده‌ای بود که همه ابعاد یک فرمانده اسلامی را با تعاریف ‏اصیل آقا امیرالمومنین (ع) دارا بود.‏
‏ ‏
با معنویت‌ترین شخصیت لشکر ثارالله بود. صدای دل‌نشین آوای قرآن شهید میرحسینی را هر کس می‌شنید ‏از خود بی‌خود می‌شد. ‏
 
‏ ‏
 
خداوند این توفیق را به من داد که تقریباً از عملیات والفجر یک تا این اواخر که خیلی هم بود در خدمت ‏ایشان باشم، من واقعاً این را می‌گویم که در میان شهدای جنگ تحمیلی دوستان بسیاری داشتم، ولی در ‏عملیات مختلف هیچ‌کس را مانند ایشان ندیدم.‏
‏ ‏
در عملیات کربلای ۴ بچه‌ها خیلی نگران ایشان بودند. هیچ عملیاتی شهید میرحسینی بدون زخم از صحنه ‏خارج نشد، از تمام عملیات زخمی بر بدن داشت به بچه‌ها گفته بود در عملیات کربلای ۴ نترسید که من ‏شهید نمی‌شوم.‏
‏ ‏
قبل از عملیات کربلای پنج شبی داخل سنگر نشسته بودیم و باهم صحبت می‌کردیم. گفت: تیر به اینجای ‏من خواهد خورد؛ و انگشتش را روی پیشانی‌اش گذاشت و همین‌طور هم شد؛ و بی‌سیم‌های لشکر ثارالله تا ‏پایان جنگ دیگر صدای دل‌نشین و ارزشمند و پرمعرفت میرحسینی را نشنیدند.‏
‏ ‏
آن صدایی که برای همه بچه‌ها چه کرمانی، چه رفسنجانی، چه زرندی، چه سیرجانی، چه هرمزگانی و چه ‏بلوچستانی امیدبخش بود دلنواز بود و دوست‌داشتنی؛ آن صدا خاموش شد.‏

سرانجام این سردار رشید اسلام در سال 1365 در خاک مقدس شلمچه و در عملیات .کربلای 5 پس از ‏ساماندهی نیروها در حین عملیات بر اثر اصابت تیر مستقیم دشمن به ناحیه پیشانی به درجه رفیع شهادت ‏نائل آمد‎

انتهای پیام/
 
Share/Save/Bookmark
کد مطلب : ۱۳۳۵۳۲


ارسال