دوشنبه ۱۶ تير ۱۳۹۹ ,6 July 2020
0
Share/Save/Bookmark
۱
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۴ ساعت ۱۰:۱۶
شهید تیمور مرادقلی، اولین شهید انقلاب در سیستان و بلوچستان
 
روز پنجم شهادت ایشان بود که مردم به منزل ما آمدند و تبریک گفتند که خوشا به حالتان شهید داده اید و انقلاب پیروز شد.
به گزارش عصر هامون، هفدهم بهمن ماه سالروز شهادت اولین شهید انقلاب در شهر زاهدان است.شهید “تیمور مرادقلی “ معلمی مبارز و انقلابی که در سال 57 به دست عوامل جنایتکار رژیم ستم شاهی به شهادت رسید.
در سومین روز شهریور سال ۱۳۲۹ صدای گریه نوزادی پسر خانواده مذهبی ، متدین و مستضعف بهلول مرادقلی را در شهر زاهدان خوشحال و معشوف نمود. پدر نام تیمور را بر فرزندش نهاد و به او رسم مردانگی و جوانمردی و گذشت آموخت. شهید تیمور هنگامی که تحصیلات ابتدائی را در دبستان امیر معزی به پایان رساند پدر بزرگوارش را ازدست داد و در همان اوایل نوجوانی سرپرست مادر از کار افتاده و برادر و خواهرش شد. در امتحانات نهایی رشته برق هنرستان صنعتی ششم بهمن سابق زاهدان شرکت و در سال تحصیلی ۴۸_ ۴۹ موفق به اخذ مدرک دیپلم شد. در مرداد ماه ۱۳۵۳ بافرخ میرشکار از خانواده ای متدین ازدواج کرد و حاصل این ازدواج ۲ فرزند پسر است
نامه شهید به وزیر وقت آموزش و پرورش نظام ستم شاهی: کشور عزیز ما در راه تمدنی بزرگ گام بر می دارد و کلیه آحاد ملت وظیفه دارند که در راه رسیدن به این هدف مقدس کوشا باشند.
که با مدیریت بسیار خوب همسر شهید هر کدام در حال حاضر سندی برای خدمتگزاری به نظام و حفظ آثار آن شهید گرانقدر هستند .
تیمور پس از اخذ مدرک دیپلم ابتدا به عنوان آموزگار سپاه دانش مشغول به خدمت مقدس معلمی در شهرستان کاشمر شد و بدلیل پایبندی به مقررات و انضباط کاری ، خوش برخورد بودن و جدیت در تدریس پس از گذراندن دوره دانشسرا در سال ۱۳۵۱_۱۳۵۲ به استخدام رسمی آموزش و پرورش در آمد . پس از مدت کوتاهی ایشان بعنوان مدیر دبستان روستای فرگ شهرستان کاشمر انتخاب و در طول این مدت رئیس اداره آموزش و پرورش کاشمر بارها از عملکرد ایشان اظهار رضایت و قدر دانی می نماید.
شهید تیمور مرادقلی اعتقاد خاصی به خدمت در مناطق محروم داشت طی مکاتبه ای با رئیس آموزش و پرورش شهرستان تعهد می نماید در صورت موافقت برای ادامه تحصیل تا پایان خدمت صرفاً در روستاها و مناطق دور افتاده خدمت نماید . لذا موافقت می شود ضمن خدمت به تحصیلات عالیه خود در رشته مهندسی برق ادامه می دهد.
فرخ میرشکار همسر شهید در گفت و گو با عصر هامون گفت: تیمور از ابتدای ورود به آموزش و پرورش جز نیروهای انقلابی بود. به بزرگان فامیل احترام می گذاشت و به نماز اول وقت و شرکت در مجالس دینی اهمیت خاصی قائل بود. سال ۱۳۵۶ به زاهدان منتقل و بعنوان دبیر حرفه و فن
شهید والا مقام تیمور از برگزار کنندگان و اداره کنندگان راهپیمایی ۱۷ بهمن ماه سال ۱۳۵۷ بود که در حین راهپیمایی بر اثر حمله نیروهای ضد انقلاب با اتومبیل به صفوف انقلابیون به درجه رفیع شهادت نائل و در گلزار شهدای زاهدان به خاک سپرده شد.
مدارس زاهدان مشغول بکار شد اما آنچه که مهم است عقیده و ایمان ایشان به خدمت به اسلام و کسب علم و تخصص بود.
همسر شهید ادامه داد: سال ۱۳۵۱ پس از طی دوران خدمتش در سپاه دانش نامه ای را به وزیر وقت آموزش و پرورش نظام ستمشاهی می نویسد و در آن نامه توصیه می کند : کشور عزیز ما در راه تمدنی بزرگ گام بر می دارد و کلیه آحاد ملت وظیفه دارند که در راه رسیدن به این هدف مقدس کوشا باشند. ایشان وظیفه یک معلم را فرا گرفتن هرچه بهتر و بیشتر علم و دانش می داند تا با استفاده از آن بتواند به وظیفه مهم و نقش حساسی که در اجتماع به او گذاشته شده به نحو شایسته عمل نموده و دانش آموزان و نوجوانان را افرادی پر ثمر و دانشمند به بار آورد.
همزمان با اوج گیری مبارزات انقلابی به رهبری امام خمینی (ره) علاوه بر شغل معلمی به عنوان دانشجوی رشته مهندسی برق در حال تحصیل و نقش بسیار تاثیر گذاری را در روشنگری دانش آموزان و اقوام و مردم زاهدان داشت و بدین منظور و بنا به درخواست شخصی از کاشمر به زاهدان انتقال یافت. از جمله فعالیتهای وی پخش بیانیه ، توزیع اطلاعیه ها و تصاویر حضرت امام (ره) و برگزاری و شرکت در جلسات ضد رژیم بود.
فرخ میرشکار همسر شهید بیان کرد: 17 بهمن 57 بود که از منزل جهت رفتن به مدرسه خارج شد حدود ساعت 10 صبح که برای خرید از منزل خارج شدم دیدم یکی از شاگردانش از مدرسه برگشته ، صدایش زدم و گفتم مگر مدرسه تعطیل شده است که این ساعت برگشتی ؟ گفت: بله و معلمان برای
روز پنجم شهادت ایشان بود که مردم به منزل ما آمدند و تبریک گفتند که خوشا به حالتان شهید داده اید و انقلاب پیروز شد.
اعتصاب رفتند "تیمور از برگزار کنندگان و اداره کنندگان راهپیمایی ۱۷ بهمن ماه سال ۱۳۵۷ بود" به خانه خواهرش رفتم گفتم شاید او اطلاعی از برادرش داشته باشد که در همین حین پسر بزرگش که دبیرستانی بود سراسیمه امد خانه و پرسید: دایی برگشته ؟ که مادرش گفت نه مگر چه شده ؟ گفت: توی راهپیمایی بلند مردم داد می زدند مرادقلی مجروح شد . سراسیمه به بیمارستان رفتیم و دیدم که همسرم شهید شده است.
وی در حالی که بغض کرده بود ادامه داد: تشییع جنازه همسرم شلوغترین تشییع جنازه بود همه مردم شیعه و سنی ، معلم و دانش اموز همه و همه آمده بودند و با احترام همسرم را به خاک سپردند.
پس از آن هر روز برای همسرم مراسم می گرفتند . روز پنجم شهادت ایشان بود که مردم به منزل ما آمدند و تبریک گفتند که خوشا به حالتان شهید دادید و انقلاب پیروز شد و گفتند: مردم در سراسر شهر شیرینی پخش می کنند خیلی خوشحال شدم که همسرم به آرزویش رسیده است.
شهید والا مقام تیمور از برگزار کنندگان و اداره کنندگان راهپیمایی ۱۷ بهمن ماه سال ۱۳۵۷ بود که در حین راهپیمایی بر اثر حمله نیروهای ضد انقلاب با اتومبیل به صفوف انقلابیون به درجه رفیع شهادت نائل و در گلزار شهدای زاهدان به خاک سپرده شد.
انتهای پیام/9031
 
Share/Save/Bookmark
کد مطلب : ۴۸۰۶۷


ارسال