يکشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۶ ,19 November 2017
0
Share/Save/Bookmark
۰
اینجا محرومیت دیگر واژه غریبی نیست و میتوان آن را با تمام وجود لمس کرد، جایی‌که دیوارها و سقفش از شاخ و برگ درختان ساخته و کف‌پوش آن حصیری است و مردمانش غربتشان با نبود آب، برق و حتی یک جاده آسفالته مأنوس شده و تنها دارایی‌شان شناسنامه و یارانه است.
به گزارش عصرهامون به نقل از پاپایا، مردم مرزدار سیستان و بلوچستان به عنوان ساکنان پهناورترین استان کشور همواره با مشکلات فراوانی روبه رو بوده اند به گونه ای که محرومیت حتی در جنوب این استان که به دلیل باغات فراوان میوه، لقب هندوستان کوچک ایران را یدک میکشد نیز واژه ای غریب نبوده و میتوان آن را با تمام وجود لمس کرد، آری سالهاست پدیده‌ای به نام کپرنشینی با مردمان جنوب شرق ایران مأنوس شده و ساکنان آن غربتشان را با نبود آب، برق و حتی یک جاده آسفالته گره زده اند.
سیستان و بلوچستان به دلیل گستردگی زیاد، عملاً به دو بخش شمالی و جنوب تقسیم‌شده اما از نظر توسعه‌یافتگی شمال و جنوب این استان با وجود پتانسیل‌های بالقوه به یک اندازه با محرومیت آشناست و اگر گذری به این استان داشته باشید به خوبی می توانید از نزدیک واژه محرومیت را لمس کرده و تفاوت سیستان و بلوچستان با استانهای مرکزی و شمالی ایران را ببینید.
در این میان شهرستان هایی چون سرباز، قصرقند و نیکشهر به عنوان محروم ترین نقاط ایران شناخته می شود به گونه ای که به گفته فرماندار سرباز این شهرستان محروم ترین نقطه ایران بوده و باوجود اقدامات بیشماری که پس از انقلاب اسلامی ایران در این منطقه انجام شده بازهم محرومیت و فقر چهره خشن و خشک خود را به خوبی به نمایش گذاشته است.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

انتهای پیام/
 
Share/Save/Bookmark
کد مطلب : ۹۹۵۶۸


ارسال