سپاه الگوی بومی امنیت پایدار منطقه است

محمدامین دهانی، در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون» با اشاره به نقش چندلایه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در معادلات امنیتی و اجتماعی منطقه، بیان کرد: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را نمی‌توان صرفاً یک نهاد نظامی تلقی کرد؛ این مجموعه، برآمده از یک الگوی بومی امنیت است که همزمان مرزهای جغرافیایی، ثبات داخلی و مسئولیت‌های انسانی را در نظر می‌گیرد. تجربه تحولات چهار دهه اخیر نشان داده است که سپاه، به‌عنوان یکی از ارکان اصلی امنیت ملی، توانسته الگویی از امنیت پایدار را به نمایش بگذارد که محدود به مرزها نبوده و در سطح منطقه نیز تأثیرگذار است.

وی با اشاره به تحولات امنیتی ایران و منطقه افزود: برخلاف بسیاری از نیروهای نظامی دنیا که امنیت را صرفاً در چارچوب مرزهای خود تعریف می‌کنند، سپاه پاسداران با درک ماهیت تهدیدات نوین، رویکردی فرامرزی در مقابله با تروریسم اتخاذ کرده است. حضور مؤثر در مهار بحران‌ها و مقابله با تهدیدهایی نظیر داعش، نقش تعیین‌کننده‌ای در جلوگیری از سرریز ناامنی به داخل کشور داشته و امنیت داخلی ایران را تثبیت کرده است.

این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد: سپاه پاسداران با عملکرد خود نشان داد که امنیت ملی بدون عمق راهبردی قابل تحقق نیست. این نگاه امروز حتی در محافل علمی و دانشگاهی غرب نیز مورد بحث قرار گرفته و به‌عنوان یکی از مدل‌های موفق مدیریت تهدیدات امنیتی شناخته می‌شود؛ هرچند در عرصه سیاسی، تلاش می‌شود این واقعیت نادیده گرفته شود.

دهانی در بخش دیگری از سخنان خود به نقش اجتماعی و انسانی سپاه اشاره کرد و گفت: وجه تمایز سپاه با بسیاری از نهادهای نظامی جهان، حضور فعال آن در عرصه‌های اجتماعی است. در بحران‌های طبیعی مانند سیل و زلزله، سپاه تنها نقش پشتیبان ندارد، بلکه در بسیاری از موارد به‌عنوان تسهیل‌گر و راهبر وارد میدان می‌شود. بازسازی مناطق آسیب‌دیده، اجرای طرح‌های محرومیت‌زدایی و خدمت‌رسانی به اقشار کم‌برخوردار، بخشی از کارنامه‌ای است که امنیت را با عدالت اجتماعی پیوند می‌زند.

وی تصریح کرد: مدل امنیتی سپاه بر این اصل استوار است که امنیت پایدار، بدون توجه به رفع نابرابری‌ها و رسیدگی به مناطق محروم، معنا ندارد. به همین دلیل، این نهاد در کنار مأموریت‌های امنیتی، نقش مؤثری در کاهش آسیب‌های اجتماعی و افزایش تاب‌آوری جوامع محلی ایفا کرده است؛ چه در داخل کشور و چه در کمک‌رسانی به ملت‌های آسیب‌دیده خارج از مرزها.

این کارشناس مسائل سیاسی با مقایسه این رویکرد با سیاست‌های غربی خاطرنشان کرد: در نقطه مقابل این الگو، عملکرد ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی، مصادیق روشنی از تروریسم دولتی را به نمایش می‌گذارد. جنگ‌های عراق و افغانستان که صدها هزار قربانی غیرنظامی برجای گذاشت، ترور رسمی شخصیت‌های نظامی و سیاسی و حمایت بی‌قیدوشرط از رژیمی که در غزه به‌طور سیستماتیک غیرنظامیان بی‌دفاع را هدف قرار می‌دهد، همگی نشان‌دهنده استانداردهای دوگانه غرب در حوزه امنیت و حقوق بشر است.

دهانی ادامه داد: پرسش جدی افکار عمومی جهان از دولت‌های اروپایی این است که چرا در برابر این حجم از خشونت سازمان‌یافته سکوت کرده‌اند. چگونه می‌توان هم‌زمان مدعی دفاع از حقوق بشر بود، اما در برابر بمباران بیمارستان‌ها، اردوگاه‌های آوارگان و کشتار کودکان فلسطینی، یا سکوت اختیار کرد یا آن را با توجیهات سیاسی پوشاند؟

وی در پایان تأکید کرد: این تناقض آشکار، مشروعیت اخلاقی غرب را به‌شدت تضعیف کرده است. در چنین شرایطی، تخریب و هجمه علیه نهادهایی مانند سپاه پاسداران، نه از سر حقیقت‌جویی، بلکه تلاشی برای فرار از پاسخ‌گویی در برابر جنایت‌هایی است که دیگر از نگاه افکار عمومی جهانی پنهان نمانده و تاریخ درباره آن قضاوت خواهد کرد.

انتهای خبر/