و فرمود (ع): بر مردم روزگاری میآید که مقرّب نبود، مگر سخنچین و خوشطبع، به شمار نیاید، مگر تبهکار، و مردم منصف را ناتوان خوانند و صدقه را غرامت شمارند و صلهرحم را منتنهادن و عبادت را برتری فروختن بر مردم. در این حال، حکومت، با مشورت زنان بود و امارت از آن خردان و تدبیر کارها به دست خواجگان.







