سه شنبه ۵ مرداد ۱۴۰۰ ,27 July 2021
0
Share/Save/Bookmark
۰
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۳۰ تير ۱۴۰۰ ساعت ۰۰:۰۰
کودکی هایی که به یغما می رود؛
کودک آزاری عاطفی؛ خشونتی خاموش در جامعه امروزی/ پدیده شومی که به سلامت روان بچه ها ضربه می زند
 
کودک آزاری عاطفی این روزها به یکی از پدیده های شوم در جامعه تبدیل شده است، خشونتی خاموش که به سلامت روان بچه ها آسیب می زند و دنیای کودکانه شان به یغما می رود.
به گزارش عصرهامون؛ پدیده کودک آزاری عاطفی به عنوان یکی از آسیب‌های اجتماعی زخم‌های عمیق روحی و روانی به زندگی کودکان وارد می کند، معضلی که بسیاری از خانواده بی توجه از عواقب آن دنیای کودکانه فرزندانشان را خراب می کنند.
 
خانواده هایی که برخی فکر می کنند، فقط کتک زدن، آزار محسوب می شود، اما غافل از این که کودک آزاری عاطفی نیز می تواند آسیب های به مراتب بدتری را به همراه داشته باشد، چراکه با روح و روان آن ها سر و کار دارد.
 
گاهی بیان یک جمله و حتی سکوت به منظور تنبیه بچه ها می تواند باعث آزردگی خاطر آن ها شود و آسیب های جدی را به سلامت روان آن ها وارد کند، چراکه سبب می شود تا فکر کنند از نظر والدین دوست داشتنی نیستند.

۷۰ درصد کودک آزاری ها توسط خانواده و نزدیکان
 
حسینعلی شیرازی، مشاور خانواده با اشاره به انواع سبک های نادرست زندگی در خانواده ها در گفت و گو با خبرنگار ما در این باره بیان کرد: خیلی از آدم ها گمان می کنند فقط کتک زدن، کودک آزاری محسوب می شود و امروزه در جامعه ایران، خوشبختانه خانواده های زیادی می دانند که نباید فرزندشان را تنبیه بدنی کنند اما در مورد کودک آزاری عاطفی، اطلاعات کافی ندارند.
 
وی در تعریف کودک آزای گفت: مجموعه رفتارها یا گفتارهایی که انجام دادن یا ندادن آن باعث وارد شدن نوعی آسیب عاطفی، فیزیکی به کودک شود و این احساس را در او به وجود آورد که خوب و دوست داشتنی و مورد احترام نیست و ناخواسته است.
 
این روانشناس گفت: آمارها نشان می دهد ۷۰ درصد آزارهایی که به کودکان از نظر عاطفی و جسمی وارد می شود، از سوی غریبه ها نیست و در چارچوب خانواده و به وسیله مراقبان و افراد نزدیک اتفاق می افتد.
 
مصادیق عاطفی کودک آزاری
 
وی افزود: موارد متعددی را می بینیم که والدین یا یکی از آنها به فرزند 6 - 7 ساله شان می گویند ما نمی خواستیم تو به دنیا بیایی و تو ناخواسته بودی، و گرنه همین دو تا بچه برایمان کافی بود. البته حالا خیلی دوستت داریم. برخی مادرها هم به محض بروز مشکلی با همسرشان، به کودک می گویند اگر تو نبودی، حتی یک روز هم با پدرت زندگی نمی کردم! يا براي وی تعريف مي كنند كه زايمان يا بارداري سختي داشته اند.
 
به گفته شیرازی، این حرف ها احساس زیادی و ناخواسته بودن شدیدی به کودک می دهد و فکر می کند وجودش در این دنیا ناخواسته بوده یا باعث رنج مادرش شده است و اگر او به دنیا نمی آمد، والدینش می توانستند زندگی راحت تری داشته باشند.
 
وی افزود: گاهی هم پدر یا مادر به بچه می گویند؛ ای کاش تو هیچ وقت به دنیا نمی آمدی یا خیلی وقت ها می شنویم به کودک می گویند "کی می شود من بمیرم و از دست تو راحت شوم ... !" يا "تو مرا پير كردي آخر از دست تو سكته مي كنم و مي ميرم"
 
 
سختی به خاطر تو
 
این مشاور اذعان کرد: پدر و مادری که مدام به فرزندشان می گویند من به خاطر تو از تمام خوشی ها و تفریحات چشم پوشی کرده ام، او را آزار می دهند. همه ما می دانیم وظیفه نگهداری و مراقبت از بچه ها جزو وظایف والدین است. اگر به خاطر وظيفه خود سر كودك منت مي گذارند، بايد بدانند بیان آن کار درستی نیست و مصداق کودک آزاری است.
 
وی با اشاره به دیگر مصادیق کودک آزاری از جمله به اسم صدا نزدن وی، يا نامش را با فرياد یا با صفات بد صدا زدن، افزود: متاسفانه برخی پدر و مادر ها فرزندشان را با عبارت ها و واژه هایی مثل "ای بچه " ، "ای پسر" ، "ای دختر" و ... صدا می زنند. برخی هم ناسزایی چاشنی این لقب می کنند و به بچه بي عرضه، تنبل، بد، خنگ و احمق می گویند.
 
شیرازی درباره مقایسه کودک با دیگران عنوان کرد: برخی با بیان جملاتی همچون ببين فلاني گريه نمي كند، ديدي بچه را چه مودب بود؟ نمره كارنامه پسر خاله ات را ديدي؟ فکر می کنند این کار باعث پیشرفت و الگو برداری کودک می شود، ولی این کار فقط احساس خودکم بینی را به او می دهد و سبب می شود که فکر کند از نظر والدینش دوست داشتنی نیست.
 
آسیب های تنبیه سکوت
 
وی گفت: قهر کردن پدر یا مادر که به آن تنبیه سکوت می گویند و قطع رابطه کلامی به مدت چند ساعت تا چند روز با کودک به نشانه دلخوری، آسیب شدیدی به او می زند. اين آسيب مي تواند عميق تر از تنبيه كودك باشد، چون به اين نتيجه مي رسد آنقدر من بد و ناخواستني هستم كه حتي حاضر نيستند، مرا تنبيه كنند، آنها به راحتي مرا از زندگي خود بيرون مي كنند و برايشان مهم نيستم.
 
این مشاور درباره سبک کلامی نادرست هم بیان کرد: در برخی خانواده ها، سبک کلامی به عنوان یک فرهنگ رایج وجود دارد و اعضای آن به صورت عادی در جمله های شان دشنام به کار می برند و فکر نمی کنند، این خشونت کلامی چقدر می تواند برای بچه از نظر روانی آزار دهنده باشد.
 
 
انتظارهای غیر واقع بینانه
 
وی با بیان این که برخی پدر و مادرها انتظارهای نامناسب با سن و توانایی از فرزند خود دارند، عنوان کرد: آن ها توقع دارند نوزاد از شب تا صبح بدون اینکه بیدار شود، بخوابد در حالی که چنین چیزی به ندرت اتفاق ميفتد، برخی هم از کودک نوپا انتظار دارند 30 دقیقه بدون اینکه تکان بخورد، گوشه ای بنشیند. به وسايل خانه دست نزند و ريخت و پاش نكند. برآورده کردن چنین انتظارهایی فراتر از توانایی یک کودک و مصداق آزار است.
 
شیرازی با اشاره به آزارهای عاطفی هنگام طلاق هم گفت: طلاق ممکن است برای بچه ها آسیب رسان باشد اما شیوه طلاق و تعامل همسران با هم و فرزندان، در شدت این آسیب تاثیر بسزایی دارد. خیلی وقت ها می بینیم یکی از والدین که به طور معمول پدر است، بچه ها را گرو می گیرد تا همسر سابقش حاضر شود از گرفتن مهریه اش صرف نظر کند ...! این رفتار یکی از بزرگترین جنایت های عاطفی است.
 
وی خاطرنشان کرد: برخی از پدر و مادرها هم روش ظالمانه دیگری را به کار می برند و به فرزندشان می گویند: "پدر یا مادرت تو را دوست ندارد"
 
انتهای پیام/
 
Share/Save/Bookmark
کد مطلب : ۱۳۹۹۳۱


ارسال